Triathlon (trójbój) jest olimpijską (od 2000 r.) dyscypliną sportową obejmującą trzy konkurencje: pływanie, jazdę na rowerze i bieg. Wpierw zawodnicy płyną 1,5 km, zaś po wyjściu z wody wsiadają na rower by przejechać nim 40 km; końcowym etapem zawodów jest bieg na 10 km. Wygrywa ten, kto ukończy wszystkie trzy konkurencje, legitymując się przy tym najlepszym czasem. A w rzeczywistości wygrywają wszyscy ci, którzy ukończą zawody. Każdy bowiem, kto przebiega linię mety, cieszy się jak zwycięzca. Wszak czuje, że pokonał wszelkie przeciwności i własne niedoskonałości.

W tym roku po raz pierwszy zawody triathlonowe zorganizowało „Ranczo Winiec” czyli radca prawny Beata Szwedzik oraz Krzysztof Szwedzik – dziennikarz i maratończyk. Triathlon miał charakter sprinterski i obejmował 1 km pływania; 24 km jazdy na rowerze
i 9 km biegu. Uczestnicy zawodów przyjechali z wielu zakątków Polski i Europy. Gościli m.in. zawodnicy ze Szwecji, Włoch i Irlandii oraz z Warszawy, Krakowa i Poznania.

Zawody rozpoczęły się od pływackiej przygody. Tu prym wiodła i zostawiła z tyłu mężczyzn Aleksandra Sypniewska z Gdyni, która w 16 minut pokonała dystans 1 km na otwartym akwenie. Kolejno z wody wyskoczyli Tomasz Drapella ze Szwecji i przesympa-tyczny Włoch – Daniele Pinelli. Ten ostatni popisał się znakomitą jazdą na rowerze, którą ukończył w 49 minut. W trakcie jazdy Daniele wykazał się także wybitną postawą fair play, użyczając batoników i bidonów z wodą pozostałym zawodnikom, co skutkowało jego stratą z powodu wypadnięcia bidonu i koniecznością zatrzymania się na trasie.

Ostatnią konkurencją był bieg na 9 km. Tu na ostatnich metrach rozgorzała walka między zawodnikiem ze Szwecji, a reprezentantem Włoch. Wygrał nieznacznie, raptem
z pięciosekundową przewagą, Tomasz Drapella, a tuż za nim przybiegł Daniele Pinelli. Wśród kobiet bezapelacyjnie wygrała Aleksandra Sypniewska, która nadto w generalnej klasyfikacji uplasowała się na trzecim miejscu.

Pozostaje zaprosić brać prawniczą na przyszłoroczne zawody. Ten sport jest w sam raz dla prawników. Jest w nim rywalizacja, ale i wielka przyjaźń; smak sukcesu i poczucie dobrze wykonanej roboty. A przede wszystkim, na całe dwa dni zupełnie zapominamy
o naszej codziennej pracy. W dniu zawodów nie pozwala nam o niej myśleć adrenalina,
a w dniu następnym... zakwasy.

Piotr Brzozowski

Kancelaria Civitas et Ius